Verantwoordelijk één woord met veel betekenissen.

En vaak is het dan ook nog gekoppeld aan een stuk grenzen en/of assertiviteit wat soms best lastig is.

Ik zie het veel om mij heen dat verantwoordelijkheid nogal een uitdaging kan zijn. En dat kan twee kanten op.

De definitie die bij veel mensen leeft is verantwoordelijk ergens voor zijn, maar dit ‘feit’ ligt vaak veel genuanceerder. Koppel er eens een ander woord aan en ga na wat het bij je oproept, wat de verschillende interpretaties bij je los maken en of het dan nog wel steeds een feit is.

Een eerste is je verantwoordelijk voelen. Echter dat jij je verantwoordelijk voelt voor iets betekend nog niet dat jij ook verantwoordelijk bent.

En als je wel verantwoordelijk bent of voelt dan wil dat nog niet per definitie zeggen dat jij je deze verantwoordelijkheid ook pakt of neemt.

Oei, misschien ga ik even te snel, maar lees hem nog eens terug die laatste twee zinnen, hopelijk zinkt hij dan wel in. Gelukkig ga ik er nog iets verder op in 😉

Want waar het hier om gaat is namelijk wel interessant als jij je wel verantwoordelijk voelt, maar het niet bent. Wat gebeurt er dan met je, welke neiging heb jij?

  • Pak jij dan deze verantwoordelijkheid bijna vanuit een automatisme op als die maar blijft liggen bijvoorbeeld?
  • Of als hij van iemand anders is, neem jij hem vanuit je gevoel van controle of perfectionisme dan regelmatig over?
  • Of kan jij het gevoel van verantwoordelijkheid loslaten en die ook laten bij wie hij ligt?

Het kan zijn dat dit voor jou per situatie anders kan zijn, maar vaak zie je wel bij jezelf een voorkeur die jij hebt waardoor jij verantwoordelijkheid op die wijze benadert.

Daarnaast bestaat er ook nog zoiets als de verantwoordelijkheid geven vanuit twee verschillende situaties;

  • Je kan deze teruggeven aan de ander als je hem toch hebt overgepakt terwijl dat eigenlijk niet okay is omdat je er niet verantwoordelijk voor bent.
  • Of als je er wel verantwoordelijk voor bent kan je ervoor kiezen om deze over te geven, los te laten of te delegeren. Het is maar net welk woord jij eraan geeft.

Wanneer doe je wat? Ook dit is waarschijnlijk situatie afhankelijk, echter mag je best kijken vanuit wat jij zelf wilt, wat je misschien nodig hebt of wat je moeizaam vindt en waar blijkbaar een uitdaging voor je ligt.

Als je bijvoorbeeld te druk bent is het best handig om delen van je verantwoordelijkheden te delegeren, maar als je dat moeilijk vindt, ook weer vanuit een controle behoeftigheid, blijf je alle verantwoordelijkheid op je nemen en ja dan kan het zijn dat je TE veel hooi op je vork neemt.

Verder kan je ook te maken hebben met de andere kant van het verhaal en kan je de verantwoordelijkheid krijgen.

Dan mag jij jezelf afvragen ben ik ook verantwoordelijk en/of is het terecht dat ik deze krijg?

En is het niet terecht pak ik hem dan of laat ik hem dan? Kortom wil ik deze wel?

Benieuwd of jij jezelf hier eigenlijk wel van bewust bent dat je een keuze hebt?

Stel jij wel eens de vraag aan jezelf;

Ben ik wel verantwoordelijk voor waar ik mij verantwoordelijk voor voel?

Of doe ik daarin wellicht iets door verantwoordelijkheid te pakken, over te nemen en creëer ik daarin iets door verantwoordelijkheid niet te laten waar hij hoort?

Welke motieven je ook hebt ze zijn allemaal vanuit de beste intentie genomen, goed bedoeld en positief. Ik zie het vaak dat het gebeurt vanuit de ander willen helpen, iemand bij willen staan of ondersteunend willen zijn. Maar realiseer jezelf nu eens of je daar daadwerkelijk jezelf en/of de ander mee helpt, ja of nee?

Regelmatig is het namelijk zo dat het voor de ander ook veel waardevoller is om de verantwoordelijkheid bij de ander te laten (als deze daadwerkelijk hier hoort). Dit voedt namelijk het vertrouwen, de kracht de energie van de ander.

Dus als je regelmatig de neiging hebt om te veel verantwoordelijkheid over te nemen en dit doet vanuit een heel goed motief wil het niet altijd zeggen dat het, het meest helpende is.

Maar ook welke uitdaging ervaar ik als het gaat om verantwoordelijkheid die ik heb, wat doe ik hierin om het voor mijzelf werkbaar te houden?

Verantwoordelijk zijn.

Verantwoordelijk voelen.

Verantwoordelijkheid pakken.

Verantwoordelijkheid nemen.

Verantwoordelijkheid geven.

Verantwoordelijkheid krijgen.

Verantwoordelijkheid laten.

Hoe zit het met jou en je verantwoordelijkheid? Waar kan het anders? Waar wil je het anders?

Benieuwd wat het met je doet. Of verantwoordelijk zijn ook nog steeds een feit voor je is…

Go with the FLOW

Ken je de uitspraak ‘Go with the flow’?

Deze is afkomstig van Mihaly Csikszentmihalyi een Amerikaanse psycholoog is een van de grondleggers van het concept Flow.

Volgens hem is er een flow-experience. Hij omschrijft het als een extatische status die een gevoel van moeiteloosheid en spontaniteit geeft. Hetgeen je op dat moment aan het doen bent gaat automatisch, voelt gemakkelijk en je bent verbonden met jezelf en wat voor handelingen je aan het uitvoeren bent. Je gaat er letterlijk en figuurlijk volledig in op.

Je vergeet niet alleen de tijd maar ook jezelf (zorg), gedachtes en eventuele zorgen. De volledige focus maakt dat je controle hebt over de situatie of activiteit en je doelgericht tot een gewenst eindresultaat komt waar jij trots op bent.

Het FLOW model volgens Mihaly Csikszentmihalyi

Wel geeft hij aan dat er bepaalde ‘voorwaarden’ zijn om in deze Flow te kunnen komen.

Zoals dat de uitdaging van de taak die je uitvoert in balans moet zijn met jouw vaardigheden. En daar heeft hij wel een punt, gaat je iets heel gemakkelijk af dan kan het gauw gaan vervelen of raak je snel afgeleid en is het juist te moeilijk ben je wellicht geneigd om het uit te stellen.

Daarnaast moet volgens Mihaly het doel helder zijn, bijvoorbeeld het werk wil je afkrijgen of je wilt de tekst van dit liedje leren.

Deze Flow kan je zowel in je werk als in je privé activiteiten ervaren. Het hoeft dus niet per se met je baan te maken te hebben. Het is natuurlijk wél interessant om eens na te gaan wanneer je die Flow vanuit nature ervaart. Om vervolgens stil te staan bij wat het was dat hiervoor zorgde.

  • Waarom deze taak?
  • Welke elementen zitten hierin die maakte dat deze Flow werd bereikt?
  • Waar was ik?
  • Welke voorwaarden heb ik zelf gecreëerd die meehielpen?
  • Enzovoorts….

Waarom is dit dan zo belangrijk? Zodra jij jezelf hier bewust van bent dan kan je deze elementen laten terugkeren in je droombaan of diezelfde voorwaarden gaan creëren ten aanzien van je werksetting.

Het is voor iedereen weggelegd om deze Flow te bereiken. Er mag voldoende uitdaging zijn en ook de zin om deze aan te gaan. Belangrijk is het dan om ervoor te zorgen dat er geen kans op afleiding aanwezig is. Kortom elimineren die handel! Telefoon op vliegtuigmodus, alle Social Media programma’s op je pc afsluiten, e-mail alert uit en een ‘niet storen’-brief op de deur plakken maar!

Ik ben benieuwd heb jij deze Flow al wel eens ervaren? En zo ja, wat heeft jouw geholpen?#nieuwsgierig

Bekijk de TED TALK van Mihaly Csikszentmihalyi over ‘flow the secret to happiness’, hier zie je zijn uitleg met voorbeelden van andere ter inspiratie.

Geniet van je week en wie weet ervaar je de Flow ineens zonder dat je er naar opzoek was, hoe gaaf om te beseffen dat je dit ook bewust kan gaan beïnvloeden!

De 5 meest gestelde vragen om tot de kern te komen van wat jij wilt.

Loop je vast?

Dat kan ik mij voorstellen….

Ook ik ben in de valkuil getrapt van de ‘ik moet dit toch alleen kunnen doen’ – overtuiging. En ja, wat kan ik ervan zeggen. In ieder geval dat het mij het wat tijd, energie en frustratie heeft gekost.

Zonde als ik er zo op terugkijk, echter gelukkig kan ik ook kijken naar het feit dat het mij veel heeft geleerd. Geleerd dat ik het voortaan anders aanpak, ik hierdoor mijn coachees beter kan begeleiden en inzichten in mijzelf als persoon.

Maar daarvoor lees jij deze BLOG nu niet.

Want je bent vooral nieuwsgierig naar welke vragen jij jezelf kan stellen om tot die kern van wat jij wilt te kunnen komen!

En laat ik wel wezen, dit is een proces. En helaas niet in 5 vragen samen te vatten of volledig te creëren. Echter het kan je wel helpen in de reflectie van jezelf.

De vragen die ik met grote regelmaat laat terugkomen in mijn feedback richting mijn coachees zijn als reactie op een eerder geformuleerd antwoord. Je mag dus ook eerst voor jezelf te rade gaan voor je de verdiepende vragen aan jezelf gaat stellen;

  1. Wat voor een gevoel roept dit bij je op?
  2. Welke overtuiging heb jij ten aanzien van dit?
  3. Welke kleine stap kan je NU wel zetten in de richting van waar je naar toe wilt?
  4. Welke rode draad of conclusie haal je hier zelf uit?
  5. Wat heb jij nodig om jouw droombaan-pad te volgen?

Waarom deze vragen?

Ze zorgen dat mijn coachees bewust stilstaan bij het antwoord dat ze al eerder hebben gegeven om zo verder de diepte in te gaan en de spreekwoordelijke ‘lagen van de ui te pellen’.

Vraag 1 stel ik omdat als je naar je gevoel toe gaat je veel over jezelf leert, dan zegt dat heel veel over het antwoord wat je hebt gegeven waar je ook weer verbanden door kan leggen.

Vraag 2 is gewoonweg nodig, want als je erachter bent welke overtuigingen jij jezelf ‘aanpraat’ kan je ook aan de slag om deze belemmeringen op te ruimen.

Vraag 3 zorgt voor het opbreken in kleine behapbare, haalbare en realistische stappen. Want een droombaan kan soms erg ver weg lijken wat demotiverend kan werken of zelf uitzichtloosheid kan oproepen. En er is ALTIJD wel iets kleins wat je WEL kan doen.

Dit kan ook eventueel gaan over een specifieke actie die TE spannend voelt, door een kleinere stap te bedenken die minder spannend voelt kan je wel richting jouw doel werken en kom je niet verlammend stil te staan in je proces.

Vraag 4 helpt bij inzichten opdoen ten aanzien van jezelf, het antwoord dat je hebt gegeven en zorgt voor het leggen van verbanden.

Vraag 5 stel ik uiteraard meer tussendoor en niet altijd specifiek over het droombaan-pad. Wat jij nodig hebt wordt meestal gaandeweg helder, ook in combinatie met overtuigingen die naar boven komen tijdens het proces.

Ik weet zeker dat deze vragen jou verder kunnen helpen, maar het beste wat je kan doen is echt bewustzijn van jezelf. Door stil te staan bij wat je zegt/denkt/voelt/doet, waarom je dit zegt/denkt/voelt/doet en wat jou dit vertelt, zorg je ervoor dat jij dit bewustzijn vergroot.

En ja hierdoor kom jij bij jouw kern!

Succes en vooral ook veel plezier. Mocht je toch nog vastlopen link met me zodat we in gesprek kunnen of mail mij gewoon!

Jola

8x inspiratie vragen voor sollicitatie bellen.

Wat moet je doen vóór je gaat solliciteren?

Juist ja, bellen!

Tenminste als je weet wat je talenten zijn, welke randvoorwaarden JIJ belangrijk vindt en ook je mindset goed in orde hebt, maar daar heb ik het nu even niet over.

Het gaat mij in deze blog over het solliciteren. En dan met name hetgeen je mag doen voordat je jou CV een update geeft en je brief schrijft.

Waarom zou je bellen?

Bellen zorgt ervoor dat je boven de andere kandidaten uit springt, je hebt de aandacht van degene die de vacature begeleid, of dit nu een recruiter of een interne HR / leidinggevende is. Dus zodra jouw brief binnenkomt ben je on top of mind! Ze weten al wie je bent en het wordt gewaardeerd dat jij deze extra moeite doet om de baan van je dromen te scoren.

En ja dat helpt.

Niet alleen hiervoor maar ook door het bellen krijg je aan de hand van de vragen die je stelt ook extra informatie over de vacature, (de vaardigheden voor) de functie én het bedrijf. Informatie die je weer handig kan verwerken in je CV en motivatiebrief. Ook hiermee val je op en dat is uiteindelijk wat je wilt, boven op die stapel van goedgekeurde CV’s en een uitnodiging voor een gesprek.

Welke vragen kan je stellen?

Maar ja, waar moet je dan voor bellen? Welke vragen kan je stellen waardoor je goed overkomt? En wat voor zaken juist niet?

Voordat je start met bellen is er één ding dat je heel duidelijk mag hebben voor jezelf. Het doel van het gesprek! Ga dus niet klakkeloos bellen maar zorg voor een strategie.

Je kan denken aan het achterhalen wat de twee belangrijkste harde eisen zijn. Of welke persoonskenmerken jij in huis moet hebben om goed bij de afdeling of het bedrijf te passen. Met dit soort vragen kun je namelijk ook checken of de vacature bij jouw randvoorwaarden, drijfveren en competenties aansluit. Dat voorkomt dat je tijd steekt in een sollicitatieprocedure die toch niet aansluit bij jou droombaan, ik zeg energie die je wel beter kan besteden!

Je bent, door het van tevoren bellen, al begonnen met de sollicitatie. Hierdoor is goed voorbereiden dus KEY! Een paar kleine tops en flops;

TopsFlops
Lees de missie en visie van het bedrijf maar ook eventueel afdelingsrelevante zaken die momenteel spelen om gerichte vragen te stellen.Stel geen gesloten vragen waar alleen een ja of nee antwoord op gegeven kan worden
Als je belt vraag in eerste instantie of het uitkomt dát je belt (zo niet maak dan een concrete afspraak wanneer je terugbelt).Overvraag de ander niet, stel maximaal 3 vragen ten behoeve van JOUW doel!
Stel open vragen.Bel alleen als je relevante vragen hebt. Anders niet.
Zorg dat deze (met name) gaan over inhoudelijke zaken die niet in de vacature vermeld staan.Wees niet te kritisch of te direct. Ook wanneer de toekomstig leidinggevende volgens jou een duizendpoot zoekt, zeg dan niet dat hij/zij onrealistische verwachtingen heeft.

Hieronder geef ik je 8x inspiratie over welke vragen je zou kunnen stellen.

  1. Wat maakt dat er een vacature is voor deze functie? Als het om vervanging van een medewerker gaat, is het bijvoorbeeld interessant om te weten of deze niet goed lag op de afdeling, of dat je voorganger is gepromoveerd naar een nieuwe functie.
  2. Voor welke oplossing zorgt een nieuwe medewerker binnen jullie afdeling?
  3. Waar let u in de eerste plaats op als u een nieuwe medewerker aanneemt?
  4. Uit welke samenstelling bestaat het team en wat zijn de belangrijkste eisen om binnen dat team te passen?
  5. Welke projecten liggen er momenteel op klaar om aangepakt te worden? Of welke taken zijn in uw ogen de belangrijkste die de nieuwe werknemer meteen moet oppakken en waarom?
  6. U heeft het in de vacature over dat er een goede werksfeer heerst. Kunt u daar voorbeelden van geven? (NU actueel: En hoe houden jullie dit goed met het huidige thuiswerken?)
  7. De werknemer moet snel kunnen schakelen, staat in de vacature. Kunt u zeggen waarom dit belangrijk is in deze functie?
  8. De zoektocht is naar iemand met ambitie. Kunt u mij iets vertellen over uw beleid om mensen daarin te ondersteunen?

In de vragen 6, 7 en 8 staan voorbeelden van eisen die in een vacature kunnen voorkomen. Deze kan je natuurlijk vervangen door eisen uit de vacature waarop je reageert. Als je bijvoorbeeld met bepaalde systemen werkt is het handig om te checken welke systemen zij hebben.

Voor nu (nog) niet handig…..

Er zijn ook vragen die tijdens deze eerste belronde nog niet handig zijn om te stellen, wellicht voor jou een ‘ja duh-moment’ maar voor de goede orde zet ik ze hier nog wel even neer;

– Vragen over het salaris en de arbeidsvoorwaarden, is echt een NO GO! Dat komt pas aan bod bij de salarisonderhandelingen in gesprek twee of zelfs pas bij drie.

– Ook vragen naar de bekende weg, dus zaken die al in de vacature staan of waar jijzelf al achter had kunnen komen als je heel even je best had gedaan op internet. Stel je ze wel dan zal degene vinden dat jij zijn/haar tijd verdoet, wat tegen je werkt.

Benieuwd naar welke vragen jij wel eens hebt gesteld, vertel je het mij hieronder in een reactie?!

Je eigen talentenscout worden!

De twee (of eigenlijk 3) tips die jij kan gebruiken om achter je talenten te komen en deze tijdens je sollicitatiegesprek in te zetten om jezelf zo in ‘the picture’ te spelen.

Wat is het nu dat jij kan?

Wat zijn je sterke punten?

Heb je ook ontwikkelpunten?

Waarom zouden we nu persé jou moeten hebben?

Welk verschil kan jij maken?

Hoe versterk jij ons team/onze organisatie?

Vragen die gesteld kunnen worden tijdens je sollicitatiegesprek of dit nu on- of offline is. En meer dan regelmatig komt het voor dat iemand het best moeilijk vindt om deze vragen te beantwoorden. Dit komt door bepaalde misverstanden en overtuigingen die veel mensen hebben aangaande talenten.

Een talent is iets waar je mee geboren bent, het is iets speciaals en een elite ding zoals goed kunnen voetballen.

Het is arrogant om je positieve punten te benoemen.

Ik kan niet alleen het verschil maken binnen een team of organisatie.

Een talent is iets wat jij heel goed kan én waar je energie van krijgt.

Een talent is iets waar jij je schouders over ophaalt terwijl de ander zwoegt en zweet om het voor elkaar te krijgen of überhaupt niet durft te doen. Hierdoor hebben we vaak niet door dát het een talent is, omdat het ‘zo gewoon’ voor je voelt en denkt ‘ja maar dat kan toch iedereen?!’. En vergeten we het ook om te benoemen in een (sollicitatie)gesprek of om deze punten juist naar voren te halen en deze te benadrukken.

Plus aan borstklopperij doen we hier niet in Nederland, ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’, toch? Maar ja als hierdoor wel net elke keer die baan aan je neus voorbijgaat is het best zonde. En nee het hoeft geen egotrip te worden tijdens dat gesprek maar je mag wel voor jezelf en je kwaliteiten uitkomen. Want juist doordat jij dat gaat doen maak je het verschil, zorg je ervoor dat een ander jouw talenten ziet en die kan benutten. Daarnaast gaat het ervoor zorgen dat jij aan die leuke baan komt, dat toffe project mag doen of krijg je kansen binnen het bedrijf waar je werkt die passen bij je talenten waardoor je meer energie uit je werk haalt.

Kortom ik zie alleen maar WIN-kansen!

Nu nog achter je talenten komen en hiervoor uit durven komen. Klein detail….

Achter je talenten komen, hoe doe je dat?

Ik geef je twee tips om zelf mee aan de slag te kunnen;

  1. Ik laat iemand ongeveer 2 weken een energiedagboek bijhouden, 3x per dag een moment stilstaan bij wat je hebt gedaan en of het je energie heeft opgeleverd of heeft gekost.
  2. Tevens zet ik het kernkwadrant in. Deze kan je vanuit meerder beginpunten in gaan vullen. Namelijk vanuit een kwaliteit (een talent), maar als je dat moeilijk vindt om te benoemen kan je ook starten bij je valkuil of een irritatie benoemen die je hebt aangaande een collega bijvoorbeeld. Dit zegt namelijk meer over jou dan over de collega!

Ik zal even een voorbeeld geven.

De collega in kwestie ervaar jij als iemand die de kantjes ervan af loopt. Het positief tegenovergestelde hiervan is dat jij waarschijnlijk iemand bent die secuur is, detail gericht, iets graag goed wilt opleveren en zich hier volledig voor inzet waardoor je misschien wel niet schuwt voor een beetje overwerken op z’n tijd.

De valkuil kan zijn dat het nooit goed genoeg is of wel perfectionisme.

De uitdaging hierbij is het dus op zijn tijd ook loslaten en erop vertrouwen dat het goed is zoals het is.

Talenten door anderen

Soms is het best lastig om helemaal in je eentje te ontdekken wat het is dat jij nu zo goed kan, wat jouw talent is, puur omdat het soms zo vanzelfsprekend is. Dan kan het goed zijn om na te gaan in je omgeving hoe zij je zien.

  1. Dus de tip is; Heb het hier ook eens over met anderen! Hoe zien zij dit? Welke talenten dichten zij je toe? En waarom? Komen hier nog verrassende dingen naar voren of komt het overeen met je eigen beeld?

Hierdoor kom je er ook achter hoe je overkomt en kan je gelijk checken bij jezelf of dit ook is hoe je dat daadwerkelijk wilt of dat jij wellicht een rol speelt, masker opzet of niet in lijn van je eigen waarde handelt.

Talenten en mindset

Het gaat dus niet alleen om weten wat je talenten zijn maar ook om de juiste mindset. Vertrouwen in jezelf en je eigen kunnen, staan voor je kwaliteiten en ze ook durven te benoemen.

Hoe zorg je voor deze juiste mindset?

Dat gebeurt gaandeweg in het proces wat ik samen met iemand aan ga tijdens mijn coach trajecten. Dit lukt niet met een trucje hier is geen short-cut voor of makkelijke manier. Hier mag je de tijd voor nemen om te onderzoeken welke verwachtingen jij zelf hebt, welke overtuigingen hierin een rol spelen, welke meningen, ideeën, verwachtingen andere wellicht hierover hebben die jij moeilijk naast je neer kan leggen. Kortom geen tips of tricks die je instant helpen, maar graven, vragen stellen, beantwoorden en open en eerlijk naar jezelf durven zijn.

Wel wil ik je een kijkje achter de schermen bieden van vragen die ik stel aan de ander en die jij nu ook aan jezelf kan stellen.

Een paar voorbeelden van vragen die jij jezelf kan stellen;

  • Wat is mijn idee van succes? En staat deze ook in lijn met mijn waarden?
  • Welke verwachtingen heb ik van mijzelf? Is deze gekleurd door de verwachtingen van andere? Zo ja wat maakt dat ik die zo belangrijk vind? En hoe voelt dat bij mijzelf?
  • Welke talenten dicht ik mijzelf toe? En als ik dit moeilijk vind om te benoemen wat zegt mij dit? Welke gedachtes, onzekerheden of angsten liggen wellicht aan ten grondslag?
  • Welke beren op de weg creëer ik zelf?
  • Waar heb ik behoefte aan en hoe kan ik dat voor mijzelf realiseren?
  • Wat houdt mij tegen om in actie te komen?

Hopelijk biedt dit je nieuwe inspiratie en zet het je aan tot nadenken over jezelf, jouw talenten en je mindset hierover. Nieuwsgierig naar waar je (misschien) tegen aanloopt! Mocht je willen neem contact met mij op om hier samen eens over te sparren tijdens mijn inspiratiesessie, dan kan ik je nog meer tips meegeven (niet alleen over dit onderwerp)

Wil je nu echt een volledige analyse van jezelf en hier dieper op in gaan? Mijn collega Kim Teeselink gebruikt hiervoor de Jane® talentenanalyse waar ze vervolgens uitgebreid met je op ingaat tijdens een 1-op-1 VIP dag Talent en Nature.

Ik kijk uit naar welke talenten jij van jezelf gaat ontdekken!

De 5 essentiële punten die werkgeluk maken

TGIF of niet? Wat maakt voor jou werkgeluk?

Voor mij is het de balans tussen verschillende waarden die ik hecht aan en in mijn leven. Niet alleen mijn werkend bestaan maar het geheel. Waarom, kan jij je misschien afvragen.

Dat komt omdat het voor mij belangrijk is dat mijn werk in balans is met alle aspecten in mijn privé situatie.

Ben ik happy in wat ik doe voor werk dan straal ik dat uit, dan levert mij dat energie op, welke ik weer kan inzetten voor mijn gezin, sport, sociale contacten, familie, enzovoort.

Voel ik mij energieloos omdat ik de hele dag aan een minder leuk onderdeel van mijn business heb gewerkt of een naar gesprek heb gevoerd met iemand dan reflecteert dit ook in hoe ik reageer op mijn omgeving en is de neiging er om mijzelf terug te trekken of alle leuke afspraken af te zeggen aanwezig.

Maar ook houdt werkgeluk voor mij in dat ik tijd heb voor mijn kinderen, hierdoor kies ik ervoor om mama-middagen te hebben waarbij ik mijn aandacht alleen voor hen heb zonder dat er werk tussendoor springt. Oké het principe heb ik zo ingeregeld, tuurlijk komt het een keer voor dat iets mijn aandacht vraagt maar ook dan kies ik er bewust voor en zorg ik dat er een ander moment is voor mijn kinderen.

Ik wil mijzelf dus niet te pletter werken voor die ultieme carrière hoger, beter of meer omdat dit niet in lijn is met mijn waarden van het leven.

Kortom het gaat voor mij om de samenhang van alles. Niet alleen maar het werk wat ik doe, maar wie ik ben, wat ik te brengen heb, wat ik wil en belangrijk vindt dát doet er voor mij toe als het gaat om werkgeluk.

Uiteraard is dit voor iedereen weer anders.

Misschien kan jij wel denken, ja maar ik wil wel die ultieme carrière! En kijk je op een andere manier tegen jouw privé, sociaal, sportief- of gezinsleven aan, wat jij belangrijk vindt of hoe je de tijd waardevol indeelt, daarvoor heb je bijvoorbeeld geen mama-dagen nodig.

Alles is mogelijk, maar het is dus wel belangrijk dat jij gaat ontdekken wat jouw waarden zijn, hoe wil jij jouw leven inrichten, waar hecht jij waarde aan, wie ben je en wat wil je?

Als we kijken naar de theorie zijn er erg mooie modellen hierover te vinden.

De pijlers van werkgeluk worden veel al uit het model van PERMA gehaald, ontwikkeld door één van de grondleggers van de positieve psychologie Martin Seligman. In dit model onderscheid hij 5 elementen die als basis voor persoonlijk geluk en welzijn dienen.

Elk element moet weer drie eigenschappen hebben:

  1. Elk element moet bijdragen tot welzijn en geluk;
  2. Alle elementen zijn evenredig belangrijk;
  3. Elk element moet onafhankelijk van de andere elementen bepaald en gemeten worden

Het PERMA-model:

Afbeelding met tekst

Automatisch gegenereerde beschrijving

De uitgebreide omschrijving van het PERMA-model laat ik voor nu even. Super interessant overigens, maar dan wijden we net iets teveel uit.

Als ik dit model zelf ga vervormen naar de basis van sec het geluk op de werkvloer, ‘wat maakt nu dat iemand plezier heeft op, door, van zijn werk?’, dan kom ik (en vele met mij) uit op de volgende punten;

  1. Autonomie

De vrijheid in de manier hoe jij jou werk doet geeft, hoe jij je werk indeelt, de mate van beslissingsruimte die je hebt, baas over je eigen agenda zijn en dingen doen vanuit een innerlijke drijfveer. Het geeft jou het gevoel van keuzemogelijkheid, zonder dat je leidinggevende in je nek staat te hijgen of dat je gedwongen voelt om het te doen zoals het ‘hoort’ of moet. Autonomie in je werk, de zelfstandigheid en onafhankelijkheid.

  1. Persoonlijke groei

De mogelijkheid tot persoonlijke groei vanuit een werkgever gestimuleerd is natuurlijk heel prettig, maar welke groei kan jijzelf bewerkstelligen? Niet alleen de verplichte cursus of bijscholing is fijn en kan hierin bijdragen.  Echter juist kijken vanuit innerlijke drijfveren, zingeving, passie naar welke vaardigheden je wilt ontwikkelen, kennis die je wilt vergaren of hoe jij je talenten kan benutten of versterken is ontzettend belangrijk. Ook de juiste houding stimuleren bij jezelf is hierin helpend, nieuwsgierigheid, flexibiliteit, een open houding en denken in mogelijkheden zorgt voor een positieve mindset en creëert uitdagingen.

Ook successen en prestaties vallen hier onder, haalbare doelen stellen en deze behalen zorgt voor een boost in het zelfvertrouwen, wat het geluk en welzijn doet toenemen. En vier deze successen, hoe klein dan ook ;-).

  1. Zingeving

Doelbewust bestaan, het gevoel hebben dat je een bijdrage levert (aan een groter geheel), dat je het verschil maakt en dingen doet die ertoe doen. Al werk je aan één onderdeel van het grote project zonder dát essentiële onderdeel hadden jullie het niet voor elkaar gekregen. Geen nutteloze targets waardoor je niet weet waarvoor je het doet. Verbonden zijn met je werk, je betrokken voelen, volledig opgaan in je taak vanuit passie, ook wel Flow genoemd. Daarnaast wordt als onderdeel van meaning uit het PERMA-model vaak de Ikigai erbij aangehaald, een Japans concept. Hierin stel jij jezelf vragen om zo tot jou Ikigai (levensdoel) te komen en maken zij duidelijk dat als er een bepaald onderdeel mist er ook een gevoel blijft bestaan van onzekerheid, leegte, nutteloosheid of het niet hebben van welvaart. Een mooi concept wat nog weer een stapje verder gaat, aanrader van een boek is IKIGAI van Ken Mogi.

  1. Relaties en persoonlijk contact

Sociale steun. Mensen zijn sociale wezens en maken onderdeel uit van een groep, het liefst één waarmee zij zich verbonden voelen. Binnen de groep collega’s het vertrouwen hebben, goed kunnen samenwerken, jezelf kunnen zijn is belangrijk. Het zijn al kleine dingen die jij kan doen die hieraan bijdragen, complimenten geven, waardering uitspreken, dingen delen en oprechte aandacht geven. Dan zorg jij voor die prettige sfeer waarin jij goed tot je recht komt en dat komt vanzelf weer terug bij jou!

  1. Vitaliteit

Een overvloed aan energie, levenskracht, je krachtig en energiek voelen op 4 dimensies lichamelijk, mentaal, emotioneel en spiritueel. Je sterk, fit voelen door te sporten en voldoende slaap (lichamelijk). Tevens beschikken over veerkracht, doorzettingsvermogen (mentaal), zelfbewustzijn, samenwerking (emotioneel) en betekenisvol bezig zijn (spiritueel) zijn belangrijke onderdelen van werkgeluk en zorgen voor de juiste balans in vitaliteit. Deels ook al terug te vinden in zingeving en persoonlijke ontwikkeling.

Kortom er is veeeeel over te zeggen en in allerlei theorieboeken, internet en door veel coaches wordt hier genoeg aandacht aan besteed.

Voor mij is het dus niet alleen het geluk op de werkvloer die mijn totaal geluk maakt, vandaar dat ik ook Loopbaancoach voor Droombanen ben. Hier nemen we het totaalconcept in mee. Niet alleen wat je doet, waar je dit doet, voor hoeveel geld je dit doet, voor wie je dit doet, maar met name verrijkt dit mijn leven?! Is dit in balans met ….? Klopt mijn WHY nog, het waarom je dingen doet. Hoe is mijn energie na de werkdag zodat ik nog over heb voor nog meer belangrijke waarden in mijn privéleven.

Het is MEER, zoveel meer dan alleen werkgeluk. Ga voor het totaalplaatje, kies voor jouw totale geluk met als onderdeel jouw werkgeluk, want o wat is die belangrijk!

Liefs,

Werkstress in 3 stappen aanpakken

  • Nóg meer workload.
  • Die deadline haal ik nooit!
  • Mijn baas zit er bovenop, ik krijg geen ruimte.

Werkstress, we hebben er allemaal wel eens mee te maken. En weet je, het is niet eens verkeerd om stress te ervaren. Het is eigenlijk soms best goed, het helpt je beter te presteren, je bent scherp, mist niks en verzet vaak bergen met werk.

Als je vervolgens maar de mogelijkheid hebt, krijgt én neemt om weer te ontladen. Dit kan direct na de stressvolle situatie door te ontspannen op jouw manier. Of als het een periode van stress is geweest doormiddel van een rustigere periode die volgt, vakantie of een ander project welke minder van je vergt.

Dit is voor heel veel mensen prima te managen, maar merk je na het weekend dat je niet bent opgeladen, blijft je van vakantie naar vakantie leven of duurt deze stress periode heel lang en is er geen mogelijkheid tot ontladen. Dan bouwt de spanning alleen maar op en teer je in op je reserves.

Steeds meer signalen komen naar boven drijven, sommige heb je nog niet eens door en sluimeren op de achtergrond of je wuift ze weg:

‘Ach dat gebeurt iedereen weleens’

of

‘Ik heb niet goed geslapen en hierdoor meer koffie nodig’

maar ook

‘Even maar niet sporten, de energie is er niet’

Langzaamaan is er sprake van overspannenheid of chronische stress.

Je hebt inmiddels onder andere;

  • Moeite met concentreren;
  • Stijve nek/schouder of pijnlijke onderrug;
  • Je maakt meer fouten;
  • Reageert prikkelbaar naar je omgeving (werk en privé);
  • Slaapt slecht.

Maar je wilt toch die promotie, je wilt groeien. En iedereen houdt die ballen hoog, dus jij moet dit ook kunnen. ‘Ze nemen geen zwakke mensen aan’ of ‘dit wil ik toch? Dus kom op!’

Kortom je gaat dat stapje extra zetten, zorgt ervoor dat je harder, beter, meer werkt, maakt overuren om het bij te benen en voert steeds meer controle uit op het proces. Tevens stop je met sporten, sociale activiteiten, eet slechter en naar buiten gaan zit er écht even niet in want….. geen tijd, zin, moe enzovoort. Hierdoor wordt de cirkel alleen maar verder in stand gehouden.

Het stressmechanisme blijft door lopen en uiteindelijk weet jij niet meer hoe of wat. Die burn-out ligt op de loer.

EN DAT WILLEN WE LIEVER NIET!

De drie belangrijke stappen die hierboven allemaal niet opgevolgd worden zijn de stappen die jij nodig hebt om jouw werkstress te managen:

  1. Herkennen
  2. Erkennen
  3. Bewaken

Dat is het stappenplan, maar ja HOE doe je dat?

  1. Herkennen

Door bewust stil te gaan staan bij hoe jij je voelt op dat moment ga je signalen van je lichaam, emoties/gevoel, gedachten en gedrag opmerken. Hetgeen onbewust aanwezig is komt meer op de voorgrond en je wordt je steeds meer bewuster van hoe jij op situaties reageert, wat jouw stress brengt. Voor iedereen is dit namelijk weer anders.

Mindfulness of mediteren is hierbij een helpend middel en nee het is geen hocus pocus gedoe of geitenwollen sokken praktijk. Het is een mentale training dat onze basislijn van stress verlaagd en onze aandacht en focus een BOOST geeft. Geef het eens een kans, wie weet levert het je wat op!

  1. Erkennen

De signalen die je opmerkt mag je ook serieus nemen. We hebben vaak de neiging om deze ergens onder te schuiven en ons EGO is daar een hele belangrijke in. Onze gedachten en overtuigingen zorgen namelijk voor een vertekend beeld van de werkelijkheid.

‘Ik moet even doorzetten want….. ‘

‘Iedereen heeft én een drukke baan én een druk sociaal leven én sport én heeft tijd voor een partner/gezin, dus dat moet ik ook gewoon kunnen’

‘Stress hebben is alleen voor zwakke mensen, ik ben stressbestendig’

‘Als ik nu niet door blijf gaan dan gaat die promotie vast naar mijn collega’

Blijf je hiernaar luisteren dan ga je dus door. Mild zijn naar jezelf hierin is key!

Aan de slag met je overtuigingen, deze gaan uitdagen (Is dat eigenlijk wel zo?). Erkennen dat jij er moeite mee hebt, last van hebt of gevoel onder druk te staan is best lastig. Het vergt kwetsbaar op stellen naar jezelf en je omgeving toe. Dit kan beangstigend zijn of gevoel van onzekerheid oproepen,

  • Angst om als minderwaardig te worden gezien
  • Angst voor verlies van baan, steun of groeimogelijkheden
  • Angst om gekwetst te worden

Echter doe je dit niet dan kan je het ook niet gaan veranderen, dus waar kies je voor? Het is juist moedig om je open stellen en aan te geven dat het zo niet verder gaat, grenzen te stellen en kwetsbaar te zijn. Uit je comfortzone stappen is spannend.

  1. Bewaken

Door uit te gaan zoeken wat jou helpt, energie geeft (en kost), hoe jij oplaadt, hoe je grenzen kan aangeven ga je leren hoe jij jouw stresslevel kan verlagen en bewaken.

Nieuwe vaardigheden aanleren en verandering aanbrengen in jouw dagelijks leven kost tijd en voor iemand die in de stress zit dan kost vaak nog meer aandacht en energie. Wil je te snel en te veel, dé valkuil als je in een ongewenste situatie zit, dan is het haast gedoemd te mislukken. Ga dus voorzichtig te werk, stap voor stap.

Kies 1 verandering uit die jij 1 maand lang gaat toepassen.

Even een heel kort concreet voorbeeld:

‘Ik ga meer mijn grenzen aangeven op mijn werk door op hulpvragen van andere te antwoorden met ‘Ik zal even mijn agenda checken en laat het je nog weten’, hierdoor win ik voor mijzelf tijd om te onderzoeken of het écht uitkomt om dit voor diegene te doen voor ik direct JA zeg en achteraf spijt heb’.

OF

‘Ik ga elke dag minimaal 2x een moment voor mijzelf nemen om stil te staan en ontspanning op te zoeken in welke vorm dan ook’

Evalueer dan met jezelf of je nog een andere verandering erbij kan pakken of nog even doorgaat met hetgeen je aan de slag bent.

Het is geen quick-fix maar er zijn soms kleine aanpassingen die een groot verschil kunnen maken. Wil je nog meer inzicht in hoe het stresssysteem werkt, tips over hoe jij hier mee aan de slag kan?

Doe mee met mijn webinar;

Tot dan!

Grenzen (h)erkennen en bewaken.

Vind jij het moeilijk om te ontdekken waar jouw grenzen liggen? Merk je vaak achter af dat je spijt hebt omdat je hebt toe gezegd? Raak je hierdoor uit balans, ben je meer gestrest, (over)vermoeider of heb je minder energie dan je zou willen? Herken jij jezelf hierin? Goed moment om er iets aan te gaan doen!

Stel toch eens je grens! Zeg eens wat vaker nee of wees niet bang!

Allemaal goedbedoelde advies die jij vast voorbij hebt horen komen. Maar ja, hoe doe je dat?

Herkennen

Allereerst is het belangrijk om je grens te herkennen.

  1. Persoonlijk

Grenzen zijn voor iedereen anders, gewoon omdat iedereen weer anders in elkaar steekt. De een vind het fijn om in een kantoortuin te werken en de ander werkt liever met een paar mensen in één ruimte of helemaal alleen.

De één wilt graag weten waar hij/zij aan toe is en werkt het prettigst met duidelijke kaders en regels. Terwijl de ander dit als benauwend ervaart en liever flexibiliteit en vrijheid profileert.

Kortom ga eerst eens na hoe dat voor jou is, welke omgeving werk jij het prettigst, welke manieren hanteer jij? Observeer jezelf.

  1. Ontdek hoe je grenzen kan voelen

Als je het lastig vindt om je grenzen te voelen, kun je het beste op zoek gaan naar signalen. Door hierbij stil te staan word jij je bewuster van jezelf, leer je van jezelf.

Start eerst eens door terug te kijken op een situatie, vraag jezelf af

  • Hoe voelde het toen het je te veel werd?
  • Waren er lichamelijke veranderingen zoals druk op de borst? Hoofdpijn?
  • Waren er bepaalde emoties, bijvoorbeeld voelde je tranen opkomen? Of werd je zenuwachtig? Geïrriteerd?
  • Waren er bepaalde gedachtes? Zoals:
    • ‘Ik wil niemand teleurstellen’
    • ‘Ik durf het niet’
    • ‘Ze vinden mij vast lui/geen teamplayer als ik nee zeg’
    • ‘Ik voel mij verantwoordelijk’
    • ‘Ik wil niet overkomen als een zeur’
    • ‘Hup schouders eronder en door’

Hoewel het niet prettig voelt, zijn deze reacties heel nuttig: je kunt ze gebruiken als waarschuwingssignalen. Zij laten je zien dat je een grens aan het overschrijden bent.

  1. Waarde achter het grensoverschrijdende gedrag.

Waarom doe jij wat je doet? Vanuit welke gedachte handel jij? Welke waarde schuilt hierachter?

Als de manager vraagt ‘pak jij dit op?’, doe jij dat. Waarom?

  • ‘Als iemand iets vraagt dan moet ik dat doen, zeker als diegene hoger in de hiërarchie staat dan ik’ -> WAARDE: respect, samenwerking (hoort), teamplayer.
  • ‘Het is egoïstisch om nee te zeggen’-> WAARDE: klaar staan voor de ander, je medemens helpen.
  • ‘Doe ik het niet dan maak ik geen kans meer op die promotie’ -> WAARDE: persoonlijke ontwikkeling

De waarde achter je gedrag inzien wil nog niet zeggen dat je het dan rechtvaardigt of dat de manier hoe jij deze waarde hanteert goed voor je is.

Laten we de laatste eens als voorbeeld uitdiepen. Doordat er angst bestaat voor het niet verder kunnen ontwikkelen als je nee zou zeggen tegen je manager doe jij wat je gevraagd wordt. Hierdoor blijf jij jezelf wegcijferen, doe je de rotklussen, verlaag je daarmee je energie, raak je geïrriteerder, ben je minder scherp en kan je fouten maken. Kortom promotie zit er niet meer in.

De vraag is dus hoe kan jij de waarde die erachter schuilt blijven behouden zonder het destructieve gedrag?

Waarde persoonlijke ontwikkeling, kansen op promotie -> onderdeel hiervan is mijn talenten benutten (waar ik goed in ben en wat ik leuk vind om te doen), hiermee hou ik mijn energielevel hoog én presteer ik beter. Dat wil zeggen dat (leren) nee-zeggen hier ook onderdeel van vormt, prioriteiten stellen, focus behouden. Dat houdt echter ook in mijn angst confronteren.

Hier kan ik natuurlijk ook weer een heel hoofdstuk over schrijven, maar voor nu doe ik dat niet, dan wijd ik te veel uit.

Erkennen

Erkennen dat jij ook grenzen hebt is ook onderdeel van dit proces. Je bent mens, toon compassie met jezelf, wees lief voor jezelf.

TIPS:

  • Gun jezelf tijd om te oefenen, fietsen is je ook niet in 1 dag gelukt ;-).
  • Behoud je geduld met jezelf, ‘ik mag dit moeilijk vinden’.
  • Oordeel niet op momenten dat het ‘weer niet gelukt is’, maar zie het als een leermoment. Yep, die heb je nu eenmaal nodig, iets met vallen en opstaan?
  • Sta stil bij kleine successen, ‘ik voelde dat ik mijn grens overging’ ‘ik herkende die gedachte’, wees hier trots op en focus je hierop.

Bewaken

Naast het herkennen komt dan nu ook het bewaken.

  1. Oefen

Je kan nu signalen opmerken, de eerstvolgende keer kan je gaan oefenen. Wees hierin ook weer mild naar jezelf en start met een makkelijke situatie, want nee zeggen is al moeilijk genoeg.

TIPS:

  • Win wat tijd voor jezelf, stel je definitieve antwoord uit;
    • Ik moet even mijn agenda checken, ik kom er bij je op terug
    • Ik zal er over nadenken en laat het je weten
  • Stel kaders
    • Oké, maar over 5 minuten moet ik weer verder
    • Laat mij dit even afmaken en dan kijk ik even met je mee

Een beetje nee zeggen is een goede oefening, zo leer je steeds beter om helemaal nee te zeggen.

  1. Laat je niet verleiden

Complimenten krijgen is fijn, maar daardoor hoef je niet van je pad af te wijken.

→ Jij weet dit zo goed of jij bent toch altijd zo goed met …., wil je mij even helpen?

TIP: Bedank de ander voor het compliment maar blijf bij je besluit. Die veranderd namelijk niets aan de situatie.

  1. Help jezelf te herinneren

TIP: Gebruik hiervoor praktische handvaten zoals een post-it op je computer met een betekenisvol woord, zin of plaatje die jou sterkt in het NEE zeggen. Of gebruik je telefoon en zet op verschillende momenten in de week en/of dag een herinnering, zodat deze jou niet laat vergeten je grenzen te blijven bewaken.

Blijf je hier nu tegen aanlopen? Of lukt het je maar niet om de grenzen te (h)erkennen en/of bewaken?

Plan dan een gratis sessie in zodat we samen kunnen kijken naar wat jij nodig hebt!

Het proces van mijzelf toestaan om te ‘niksen’

Aiaiai wat blijft het toch een innerlijke strijd die af en toe gaande is.

Naast mijn baan als Droombaancoach heb ik ook nog een andere baan van 3 dagen. Dat betekent dus in mijn geval dat ik van de werkweek 2 dagen ‘over’ heb om aan mijn eigen business te besteden, deze worden ook nog eens in de middag onderbroken door mijn lieve kinderen. Je snapt het waarschijnlijk al, ik MOET van mijzelf (niet van iemand anders) in die uren dus productief zijn, effectief zijn, alles gedaan krijgen, doorwerken, gefocust zijn enz. Wat ik dus deed, yep nu niet meer, was voor ik de kinderen wegbracht naar school laptop al open en aan, spullen klaar gelegd, to do al scherp zodat als ik terugkwam ik kon gaan! Efficiënt toch? Door de gedachten van effectief /productief moeten zijn, is er logischerwijs geen ruimte voor ontspanning, voor even wat anders dan werk, even niksen, of wat dan ook.

Maar deze manier van werken leverde mij veel spanning op, het moest zo gebeuren, ik zat in verkramping achter mijn laptop, creëerde spanning in mijn lijf, mijn creativiteit vloog de deur uit en ik zat op slot. Niks productief, effectief of gefocust bezig zijn, nee ik zat met mijzelf in de knoop en werkte mijzelf alleen maar tegen. Dit werkte uiteraard ook negatief in mijn business en in mijn leven door. Ik kreeg geen werk gedaan (niet op de manier, hoeveelheid of snauwde regelmatig tegen de kinderen, probeerde ook tijdens deze tijd met hun te werken (want ik had nog niet genoeg kunnen doen), mijn energieniveau kwam steeds lager te liggen en leuke sociale of sportieve activiteiten werden afgezegd, goede gesprekken met mijn partner leven uit en het was vooral hangen en Netflixen.

Okay, conclusie: DIT werkte dus niet….

De vraag die dan rijst is ‘HOE kan ik het dan anders doen?’

Want stel dat ik het wel doe, ruimte nemen voor ontspanning, dan voelt dat niet goed want ik had toch zoveel nuttiger kunnen zijn? Ik had toch zoveel meer kunnen doen? Hoe schakel jij deze gedachten dan uit?

Waarde, is het antwoord.

Welke waarde geeft het jou om op deze manier bezig te zijn, welke waarde hanteer jij t.a.v. je bedrijf, werk, jezelf?

Ik besloot dat het anders mocht zijn, dat ik het mijzelf gunde om vanuit ontspanning, vanuit rust, op een andere manier met mijzelf en mijn business om mocht gaan. En hierdoor heb ik voor mijzelf een aantal nieuwe gewoontes gecreëerd, o.a.:

  • De ochtend start ik met schrijven in mijn ‘five minute journal’. Bewust stilstaan bij waar ik dankbaar voor ben, wat ik voor deze dag wens en mijn intentie/affirmatie voor de dag. Hierdoor zet IK de toon en laat ik mij niet leiden door andere, omstandigheden, werk, druk, het zorgt ervoor dat ik bepaal hoe ik mij voel die dag.
  • Ook heb ik bewust aandacht voor de kinderen in de ochtend, geen half oor, niet toch bezig met telefoon, laptop, werk zaken.
  • Verder zorg ik dat ik de dagen dat ik werk, of het nu mijn loondienst baan of eigen bedrijf betreft, momenten van zelfzorg toepas. De ene keer is het tijd nemen voor uitgebreide meditatie, andere keer bewust genieten van een kopje koffie, ruimte om bewust te ademhalen, naar buiten staren, ogen sluiten, tijdschrift lezen, wandelen in het park, sporten of noem het maar!

Ik KIES hiervoor, dat betekent dat ik heb stil gestaan bij wat ik nodig heb, mijn behoefte, mijn verlangen, dat ik de verantwoordelijkheid heb genomen voor mijn mate van stress, mijn productiviteit, creativiteit, mijn plezier in het hebben van eigen bedrijf, mijn energieniveau gedurende de dag, mijn LEVEN. Waardoor ik er zoveel meer voldoening uit haal, waardoor ik met een glimlach achter mijn PC zit en deze blog typ, waardoor ik straks ook energie heb voor mijn kinderen die uit school komen en ik ook een leuke partner blijf voor mijn man.

Ook alvast even wat antwoorden op vragen die nu mogelijk nog bij jou bestaan na het lezen van bovenstaande:

NEE, het lukt mij nog niet altijd om deze balans te vinden of ruimte te nemen voor mijn nieuwe gewoontes, maar hier sta ik nu wel meer bij stil en het is veel vaker een bewuste keuze die ik dan maak om iets wel/niet te doen.

JA ook ik vind het dus nog steeds soms lastig om die gedachten opzij te zetten en meer voor mijzelf te kiezen, want ja ze zijn er af en toe ook gewoon…… Wel herken ik ze eerder, sta ik hier meer bij stil én probeer ik te kijken of ze mij op dat moment helpen of tegen werken. Want soms is het ook fijn om gefocust bezig te zijn, hard te werken, productief en effectief te zijn, als dit lukt afgewisseld wordt met de ontspanning. Mis ik mijn creativiteit, dan kies ik er vaak voor even wat anders te gaan doen, al is dat maar voor 5 of 10min, dát kan al voldoende zijn.

JA soms raak ik mijn geduld ook wel eens kwijt richting mijn kinderen, ben ik drukker met mijn telefoon dan aanwezig in het moment, zit ik op de bank te Netflixen of ga ik niet sporten, sociaal doen of wat dan ook.

Steeds vaker is het wel ook een bewuste keuze, ik wil grenzen stellen naar mijn kinderen, voor mijzelf en voor hen om te leren, ik wil iets noteren om te onthouden/iets opzoeken/laten zien op mijn telefoon. Ik heb behoefte aan gedachteloos een serie te volgen, geen zin in gesprekken te voeren maar liever een tijdschrift op de bank te lezen dan naar die verjaardag of andere sociale activiteit te gaan. Of mijn lijf sputtert tegen en geeft aan dat sporten nu niet zo handig zou zijn en kies ervoor alleen die sauna te bezoeken die ik mijzelf normaal pas gun na sportief bezig te zijn geweest.

Door dit te veranderen merk ik dat het makkelijker gaat, dat ik mij minder zorgen maak om hoe, wat, wanneer mijn business verder groeit, dat ik vertrouwen heb, dat mijn creativiteit wordt aangesproken, dat ik bezig ben met wat IK leuk, fijn, prettig vindt. En ja dat maakt verschil, enorm veel verschil. Yep, er zitten zeker dagen (soms een hele week) tussen waarin dit niet lukt, waarin ik weer vastloop waarin ik merk bij mijzelf ‘dit werkt niet’.

Ik leer

Ik ontwikkel

Ik maak keuzes

Ik ben mij bewust

Ik ben er mee bezig

Ik ben lief voor mijzelf

Het is een proces……..

Liefs,

Comfortzone

Heeeeeerlijk, lekker veilig, vertrouwd en zonder zorgen. Of toch niet?

De comfortzone wie kent hem niet. Hij is er bij iedereen, voor de ene iets meer aanwezig dan bij de ander, maar iedereen heeft hem. En iedereen zal hem ook vast herkennen of ervaren hebben.  Ik ook…..

Buiten de comfortzone stappen is best spannend, soms gewoon echt eng. Die angst kan je belemmeren om datgene te gaan doen wat je wilt, waar je van leert en uiteindelijk door groeit. 

Het gaat in deze kwestie om de vraag:

‘Wat is het je waard?’ 

Op het moment dat iets je niet perse meer zou kunnen brengen of als het niet iets is wat écht in lijn ligt met waar je naar toe wilt of wat je verlangen is. Dan is het maar de vraag of het ‘t waard is om buiten je comfortzone stappen en die angst te ervaren. 

Is het echter iets waarvan jij het gevoel hebt ‘JA dit gaat gaaf worden’ of ‘dit gaat er zorgen voor dat ik de volgende stap in mijn (werkend) leven kan maken’, misschien kies je er dan wel voor om tijdelijk die angst te ervaren. 

Want dat is het, het is máár tijdelijk. Het kan soms lang voelen en veel nare sensaties bij je teweeg brengen, zoals zweten, buikpijn, misselijk of overal spierspanning soms resulterend in fysieke pijnen of daadwerkelijke klachten. Naast dat het deze sensaties kan opleveren maken je gedachten ook overuren.

  • Kan ik dit wel?
  • Ben ik wel goed genoeg?
  • Wat zullen andere wel niet van mij denken?
  • Hoe zal de ander reageren?
  • Als ik dit ga doen heb ik straks dan nog wel een baan/vriend(in)/goede relatie met die collega?

En noem het maar op!

Dat is natuurlijk niet prettig, maar als je weet dat dit voor de korte termijn is en het je voor de langere termijn zoveel meer kan opleveren, dan kan je er dus voor kiezen om deze nare zaken te aanvaarden en te accepteren. Omdat je weet wat het je kan opleveren. Is dit echter nog niet helemaal duidelijk dan is het best moeilijk om de eerste stap te zetten.

Het boek ‘feel the fear and do it anyway’ heeft mij een nieuwe motivatie gegeven. In combinatie met mijn kennis van de acceptance and commitment therapy heb ik deze cirkel gecreëerd.

cirkel van comfortzone naar groei

Ook hier zie je de verschillende fases.

  1. De comfortzone 
  2. De angst zone
  3. De leer zone
  4. De groei zone

Hier staat nog niet in wat voor jouw de waarde is om deze fases door te lopen.

Wat jouw verlangen is.

Dat ontdekken doe ik graag samen met jouw, zodat we ook samen die angst aan kunnen gaan, zodat jij durft die stappen te ondernemen die jou laten leren en groeien om uiteindelijk die droombaan en dat droomleven vorm te gaan geven.

 

Verlangen I Verantwoordelijkheid I Voldoening